Uitgeschreven tekst van de film

We bevinden ons momenteel in het domeinbos den Elsakker. De Elsakker is een vrij groot boscomplex in het noorden van de provincie Antwerpen. Dit is een beetje een vergeten plek bij de mensen. Hier komen weinig wandelaars maar het is zeer divers. Je hebt vooral naaldbossen die dan afgewisseld worden met heidepercelen. Het is eigenlijk al een redelijk oud gebied. Vroeger was het eigendom van de abdij van Torren waardat er een rentemeester opzat en die noemde van Elsakker. Vandaar ook de naam.
Het kapelletje dat aanwezig is in het gebied, dat is ter nagedachtenis geplaatst van de eerste kus die Lauwers, de vroegere grondbezitter van het gebied, gegeven had hier.
Zoals u ziet is het nu volop herfst. Dat is ook de periode van de paddenstoelen zoals iedereen wel vermoed. Dit jaar is het een stuk minder met de paddenstoelen want het is al een zeer lange periode droog. In den Elsakker zijn er wel nog enkele leuke soorten te zien. Een vrij algemene soort is de nevelzwam. Dat is deze soort.
De paddenstoelen die we hier zien, zijn de vossehanekammen. Dat is een typische paddenstoel voor naaldbossen en je kan hier ook mooi aan zien dat het een plaatjeszwam is. Je ziet hier aan de onderkant allemaal die streepjes daartussen zitten de sporen verborgen.
Dit is ook interessant. Je zou het niet onmiddellijk zeggen maar deze sponsachtige substantie is ook een paddenstoel. Dat wil gewoon zeggen dat paddenstoelen een totaal verschillende vorm kunnen hebben en niet altijd een steel met een hoed.
De vijver waar we nu bijstaan is eigenlijk volledig gegraven door de vorige eigenaar, Lauwers. Die had het in zijn hoofd gehaald om hier te kunnen zwemmen en heeft dit als het ware als een zwemvijver aangelegd.
De paddenstoelen waar we nu bijstaan zijn gekraaide aardsterren. Die dragen hun sporen niet langs den buitenkant maar de sporenontwikkeling bij die aardster zit eigenlijk in dat balletje. Dus daarmidden in zie je hier een klein gaatje. Als het regent krijg je een effect van een regendruppel die dat doet. Dan krijg je zo een klein stofwolkje en dat is eigenlijk de sporenverspreiding. Die sporen worden dan met de wind ingeblazen en op goed geluk komen die dan ergens neer waardat die zich kunnen ontwikkelen.
Dat het domein den Elsakker meer te bieden heeft dan enkel bossen wordt hier heel mooi geïllustreerd op dit perceel met droge heide
Het gebied den Elsakker heeft eigenlijk 2 grotere plekken met droge heide. Waarvan dit het grootste is, 5ha groot. Iets verder ligt er een 3tal ha heide en die wordt nu verbonden met deze brede gang die we gekapt hebben in het bos, deze corridor, zodat we eigenlijk 1 groter heidegebied krijgen in het domein.
De vliegenzwam die zou zijn naam te danken hebben aan een oud gebruik. Blijkbaar zouden vroeger de mensen die hoeden verzameld hebben om ze dan in een kommetje melk te zetten en op die melk komen dan vliegen op af. Aangezien dat die paddenstoel redelijk giftig is, worden die vliegen daar min of meer van bedwelmd en waren ze veel gemakkelijker te pakken met een vliegenmepper.
Paddenstoelen plukken, daar staan we eigenlijk niet achter. Op zich kan het voor die zwamvlok geen kwaad, anderzijds is het voor de andere wandelaars niet leuk dat je het typische herfstaspect zijnde de verkleurende bladeren en paddenstoelen, dat je die verwijderd uit het bos.
Voor mij is een paddenstoel vrouwelijk want er zitten venijnige exemplaren tussen.

terug