Het mooie van wandelen in de sneeuw is dat je allerlei sporen kan zien die anders helemaal niet te zien zijn. Je ontdekt dus in een bos of op een akker bewegingen van dieren die je anders niet eens zelfs vermoedt. Hier is ook een spoor van een activiteit in het bos. Een dier dat naar voedsel heeft gezocht. Oh kijk daarnaast, ik had het nog niet eens gezien, vinden we duidelijk afdrukken van reeën. Het zijn mooie reesporen. Even kijken of we die kunnen volgen. Het is vaak niet makkelijk. Daar nog één. Voila daar heb je ook een reespoor. Even kijken waar die uitkomt. Ik blijf aan de takken hangen. Maar dan is het zoeken. Naar hier waarschijnlijk. Zou kunnen en dan verder ben ik even het spoor bijster. Het is niet altijd makkelijk om een spoor te volgen als je daar niet echt in geoefend bent. Nee, ik ben het spoor kwijt. Waarschijnlijk trok de ree hier het bos in vanmorgen vroeg of gisterenavond laat. Hier hebben we nog een mooi spoor van een dier dat waarschijnlijk kwam drinken aan de beek. Het spoor gaat in elk geval richting beek. Maar het is hier wel heel stijl. Ik weet niet of het dier daar geraakt is om te drinken. We doen het zelf eens na in de hoop dat we niet in de beek vallen. Of misschien was het wel een spoor naar dit hol. Hier nog een mooie reeks sporen bij elkaar. Zeker eentje ervan is van de fazant. Met die drie tenen mooi vooruit gestrekt. Als je wat surft op het internet vind je hier en daar wel bladzijden die je kan uitprinten met sporen erop. Die kun je dan meenemen naar het bos en op zoek gaan naar het juiste dier bij het juiste spoor. Leuk om te doen! Zeker met kinderen. Bomen kunnen tegen een stootje. Wind of regen, zon of hagel, vorst of sneeuw… het kan hen geen bast schelen.
terug