Het Zoerselbos is één van de oudste boscomplexen in de provincie Antwerpen. In 1233 schonk Hertog Hendrik II van Brabant het Hooidonkbos, het huidige Zoerselbos aan de cisterciënzerabdij van Villers-la-Ville. Gedurende de periode 1233 tot 1797 beheerden de Cisterciënzers vanuit de Sint-Bernardsabdij van Hemiksem het bos. Aan de rand ervan werden grote landbouwuitbatingen opgericht, “Grangiae” genaamd. Ook werden honderden hectare vruchtbare hooibeemden op de moerassige uitlopers aangelegd. Tot in 1650 was het Zoerselbos een gemengd loofbos, waarin open plekken met heide voorkwamen. Deze open plekken werden in de achttiende eeuw vol geplant met pijnbomen.
De pater die het domein beheerde, woonde als Provisor in de onmiddellijke omgeving van het Zoerselbos en vanaf 1794 in het huidige Zoerselhof. In 1825 kwam het bos via een openbare verkoop in handen van een aantal grote eigenaarsfamilies en is daardoor bewaard gebleven. Tot 1960 bleef het Zoerselbos min of meer gespaard van grote versnippering, zowel qua eigenaars als qua grondgebruik. Vanaf dan volgde de ene bedreiging na de andere. Verkavelingen, grondspeculaties en een recreatiepark hingen als een zwaard van Damocles boven de toekomst van het Zoerselbos. Verdedigers van het bos verenigden zich in de VZW ‘De Vrienden van het Boshuisje en het Zoerselbos’. Ze haalden hun eerste slag thuis met de erkenning van het Zoerselbos (ongeveer 400 hectare) als beschermd landschap (K.B. 21/11/1985). In 1993 verwierf de toenmalige afdeling Natuur van de Vlaamse Gemeenschap, het huidige Agentschap voor Natuur en Bos (ANB), een eerste eigendom met het oog op de oprichting van een Vlaams Natuurreservaat. Medio 2004 is 185 hectare Zoerselbos eigendom van het ANB. De gemeente is eigenaar van 26 ha. De vzw Natuurpunt beheert 10 ha.
terug