Het kasteel van Gaasbeek begon zijn lange leven als een middeleeuwse 'motte', een vesting van hout en aarde, omringd door water. De eerste stenen burcht, gebouwd omstreeks 1240, beschermde Brussel en Brabant tegen mogelijke aanvallers uit Henegouwen en Vlaanderen.In 1388 vernielden woedende Brusselaars de burcht. Ze namen wraak op de moordenaars van Everard 'T Serclaes, een schepen die de rechten van de stedelingen verdedigd had tegen de heren van Gaasbeek.Enige jaren later werd de burcht herbouwd. Begin zestiende eeuw zette de familie van Horne een bakstenen kasteel in renaissancestijl op de fundamenten.In 1565 kocht graaf Lamoraal van Egmond, een van de belangrijkste edellieden in de Nederlanden, het land van Gaasbeek met kasteel en zeventien dorpen. De Spaanse koning Filips II liet Egmond en zijn medestander Horne in 1568 onthoofden. Oorlog, oproer en economische crisissen bezorgden het slot in de volgende eeuwen een bewogen en vaak tragische geschiedenis.Begin 18de eeuw herbouwde baron Louis-Alexander Scockaert het vervallen kasteel in de stijl van zijn tijd. De huidige romantische vorm kreeg het complex vooral tijdens de restauratie tussen 1887 en 1898. Het werk, begonnen onder leiding van architect Charle Albert, kostte markiezin Marie Arconati Visconti, (geboren Peyrat) 1,2 miljoen goudfrank.De markiezin schonk het domein aan de Belgische staat, die het pas in 1922 na jarenlange en moeizame onderhandelingen aanvaardde...Het kasteel is thans eigendom van de Vlaamse Gemeenschap. In zestien rijk aangeklede kamers is een belangrijke verzameling kunst en historische voorwerpen tentoongesteld: meubelen, beeldsnijwerk, schilderijen, wandtapijten enz.Het park evolueerde mee met de tijd en veranderde een aantal keer van uitzicht vooral onder invloed van de tijdsgeest en de behoeften van de bewoners van het kasteel. Nu wordt het domein beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos.
In het park bevinden zich een aantal merkwaardige historische gebouwen. De belangrijkste zijn de Sint-Gertrudiskapel (17de eeuw) en het achthoekige paviljoen, nu een bezoekerscentrum. Ook de triomfboog uit 1803 is zeker het vermelden waard. Markies Paul Arconati Visconti, bewonderaar van Napoleon, liet de boog bouwen. Het moest het begin worden van een weg naar Brussel en Parijs, compleet met een piramide op de splitsing.
terug