Het speelplein dat heringericht zal worden is gelegen in het sportpark ’De Gulden Kamer’ in Sint-Kruis (Brugge). Het sportpark ligt op een boogscheut van het centrum van de stad en vormt de overgang van een sterk verstedelijkt gebied naar een meer open landschap. Het speelplein is momenteel een kaal grasplein met nog enkele oude, versleten speeltoestellen. De lokalen van jeugdverenigingen bevinden zich in het noorden en het zuiden van het terrein. Samen tellen de drie jeugdverenigingen die van dit plein gebruik maken 684 leden. Het speelplein in het sportpark is de enige speelruimte in dit gedeelte van de stad. In het speelruimtebeleidsplan 2006-2013 werd een actie opgenomen zodat recreatief sporten en skaten mogelijk moet blijven in dit park, ook op wijk- en stadsdeelniveau., Dit speelruimtebeleidsplan werd opgemaakt onder andere op basis van onderzoek en gesprekken met zowel volwassen als kinderen. In de groenvisie van de stad Brugge vinden we het volgende terug: “De Gulden Kamer is de enige speelruimte ten westen van Sint-Kruis en daarom van heel groot nut voor de ontwikkeling van onze kinderen en voor het bieden van een natuurlijke en avontuurlijke speelruimte.” Die twee beleidsvisies en de huidige toestand van de speelplek waren impulsen om de plaats her in te richten.
Vooraleer een ontwerp werd opgemaakt, bespraken de verschillende diensten de knelpunten op de site. De jeugddienst organiseerde later ook een inspraakvergadering. Het ontwerp toont het speelplein als een avontuurlijke en natuurlijke speelruimte. Er zal extra aandacht zijn voor drie leeftijdscategorieën: de allerkleinsten, de kinderen en de jongeren. Voor de allerkleinsten en de kinderen is er een speelplek op maat voorzien. Voor de jongeren wordt er een hangplek met skatemogelijkheden en grafittiwand voorzien.
Het structurerende element in het ontwerp is de speelheuvel die het terrein in drie delen ‘splitst’, maar in de eerste plaats is de speelheuvel natuurlijk een spelelement in het park. In het zuiden van het terrein vormt de heuvel een ingesloten ruimte voor de allerkleinsten waar het rustig is en waar men toezicht kan houden. In de heuvel is een verzonken zitkuil verwerkt die afgeboord wordt met een gestapeld muurtje van gerecupereerde natuurstenen en trottoirbanden. Trapjes laten toe om in of uit de kuil te stappen. Op twee plaatsen wordt het muurtje onderbroken door het plaatsen van twee kruipbuizen zodat de kinderen onder de grond toegang krijgen tot de zandvlakte. De bodem van de kuil bestaat uit zand en in het zand worden vijf zit-monster-stenen geplaatst.
In het midden van het terrein heeft de heuvel een luwe hellingsgraad die visueel een ruggesteun biedt aan het grootste speeltoestel: de olifant. Aan de kant van de skateruimte voor jongeren heeft de heuvel een hellingsgraad van ongeveer 40° waardoor deze een barrière vormt en voor hen tegelijk een eigen plek gecreëerd wordt. Er is een houten constructie als hangplaats voorzien. Tussen de hangplaats en de bestaande skateramp, wordt er een skateoppervlak in asfaltverharding voorzien.
Ingrepen die de natuur een handje helpen, zijn het afgraven van de bestaande gracht om het natuurlijke karakter te vergroten. Er worden 48 nieuwe bomen aangeplant. Ook op de heuvel worden hier en daar planten aangebracht ter versteviging. Aan de gebouwen worden aanplantingen voorzien. Voor en achter de grote schommel worden grote struiken voorzien voor de veiligheid van de kinderen.
Subsidiebedrag: 68.845,- euro
Het projectgebied “speelplein zone Froidure” maakt deel uit van het historische vestiginglandschap in Ieper. Dit vestiginglandschap fungeert als een groene mantel rond de stad en bepaalt in grote mate mee het stadsbeeld.
Het speelterrein zone Froidure is de belangrijkste speelzone in Ieper omdat het gelegen is op een boogscheut van het centrum en het bovendien de thuisbasis is van de levendige speelpleinwerking. Reeds enkele jaren wordt door de verschillende stadsdiensten, oud-speelplein medewerkers, ouders en animatoren van de speelpleinwerking nagedacht over een herinrichting van het terrein. Ook Kind en Samenleving werd betrokken bij het verkennend onderzoek. Studiebureau VORMadvies had door dit overleg een schat aan informatie beschikbaar die als input diende voor de opmaak van het ontwerp.
De bedoeling is het natuurlijke karakter van deze speelzone tot haar recht te laten komen. Het aantal nieuwe verhardingen in speelzone Froidure wordt dan ook beperkt en de padenstructuur wordt tot de essentie herleid. Door de vloeidende overgangen en verbindingen van tussen de verschillende speelzones wordt aandacht besteed aan de behoeften van alle kinderen en jongeren. De huidige Robinsonzone met speelheuvels wordt uitgebreid. Door speelprikkels zoals avontuurlijke speeltoestellen wordt hier een speelveld in een natuurlijke omgeving gecreëerd. Deze zone sluit aan op het speelbos waar tijdelijke constructies met vindmateriaal kunnen worden gebouwd of suggestieve avonturenparcours kunnen worden uitgetest. In de kleuterspeeltuin, naast de fuifzaal Fenix krijgt de bestaande zandbak een betere plaats in het geheel. Een speelkoer, speelgazon en sprookjesbos zorgen voor een meer gepaste inrichting voor kleuters. De speeltuin zelf krijgt een her opwaardering met een klimnet als centrale blikvanger. De aantrekkingskracht van de speeltuin wordt vergroot met herbruikbare en nieuwe speeltoestellen. Sensaties als klimmen, hangen, zwieren, draaien, zwaaien, schommelen, wippen, … kunnen er volop worden beleefd door kinderen van de lagere school. Maar ook kleuters moeten zich er thuis kunnen voelen. In de speeltuin verdwijnt de minigolf en wordt een polyvalent speelveld en een centraal ontmoetingspunt (zitauditorium)voorzien. Voor de speelvelden (hoofdspeelveld en bijspeelveld voor sport en spel) wordt een goede drainage voorzien. Een wadi doet ook dienst als waterspeelzone. Tot slot wordt voor de tieners in het skatepark een graffitimuur gebouwd.
Ook esthetiek, duurzaamheid en financiële haalbaarheid vormden belangrijke voorwaarden tot het welslagen van dit ontwerp. Dit uit zich o.m. in de keuze van beplanting, straatmeubilair en verlichting. Bij uitvoering van de werken is er ook specifieke aandacht voor het herbruiken van bouwstoffen aanwezig op het terrein. Indien mogelijk worden bestaande verhardingen en boordstenen gerecupereerd of ter plaatse verwerkt. Tot slot is er veel aandacht besteed aan de afwatering van het terrein. Zowel aan de camping als op het speelterrein zorgen greppels voor een optimale waterbuffering. Omdat al het regenwater wordt afgeleid naar een poel in het landschapspark en naar de Vestingsgracht rond Ieper, zijn er zijn geen aansluitingen op de riolering nodig.
Op die manier wil de stad Ieper van speelzone Froidure terug een stadsspeeltuin te maken die de rol van het kloppend speelhart van Ieper vervult. Met de komst van de nieuwe functies zoals de fuifzaal Fenix op en rond het terrein werd de voorbije jaren al een eerste stap in die richting gezet. Door de betrokkenheid van de vele partners aan dit project kan de speelzone ook nu weer een bron worden van onvergetelijke jeugdherinneringen.
Subsidiebedrag: 150.000,- euro
In de toekomst zal de haven van Zeebrugge nog verder uitgebouwd worden. Het is dan ook noodzakelijk om het dorp Ramskapelle, dat nauw aansluit bij de oostelijke havenrand, te vrijwaren van hinder die voortvloeit uit de nabijheid van de haven.
Met dit project rond speelnatuur wenst het gemeentebestuur een buffer te creëren zodat het dorpskarakter van Ramskapelle wordt bevestigd en benadrukt. Tussen het dorp en de haven wordt langs de Noordwatergang een bufferzone ingericht waarbij voor de bewoners van Ramskapelle mogelijkheden voorzien worden voor medegebruik, zoals het creëren van park- en speelruimte.
Het project wordt uitgewerkt in twee fasen. De Noordwatergang binnen de dorpskern wordt als structuurbepalend gezien. De bestaande vegetatie en grachten vormen de basis van het ontwerp.
Een eerste fase pakt de oevers langs de Noordwatergang tussen de Heistlaan en de Ramskapellestraat aan. Hier zal een dorpsboomgaard ingericht worden. De boomgaard wordt via twee openingen in bestaande tuinmuren toegankelijk gemaakt. Tevens worden een petanqueveld en enkele graspaden aangelegd. Om de Noordwatergang landschappelijk te integreren wordt er een verflauwing van de oever voorzien. Dit verhoogt bovendien de belevings- en natuurwaarde. Om het gebied ook toegankelijk te maken vanuit de aanpalende verkaveling worden twee brugjes voorzien. De bereikbaarheid van de bestaande speelzone zal vergroot worden door het wegnemen van een deel van de parking.
In een tweede fase wordt de noordelijke zone van het dorp langs de Noordwatergang als een groene corridor ingericht. De inrichting van deze zone sluit aan op de verdere afwerking van de buffer langs de Noordwatergang als blauwe en groene as in Ramskapelle. Ook hier wordt de oever van de Noordwatergang verzacht. De gracht aan de oostkant wordt versterkt door het uitgraven, verbreden en aanbrengen van beplanting. Aan deze zijde wordt een polyvalent sportveld in gras aangelegd samen met speelnatuur voor kinderen. Daarvoor worden speelheuvels aangelegd met grond die vrijkomt van het verflauwen van de oevers of het aanleggen van wadi’s. In deze zone wordt ook een fiets- en wandelpad aangelegd langs de Noordwatergang met een insteek naar de aanpalende verkavelingen.
In dit project is er veel aandacht voor ecologische, landschappelijke, recreatieve en cultuurhistorische waarden. Het project biedt recreatiemogelijkheden voor alle leeftijdscategorieën en biedt voor iedereen maar voor kinderen in het bijzonder, de mogelijkheid om de natuur op een speelse manier te leren kennen.
Subsidiebedrag: 86.230,- euro
Het Pastoorsbos is een oud parkbos dat vroeger deel uitmaakte van de tuin van de pastorij van de noordelijke deelgemeente van Roeselare, Beveren. Met een oppervlakte van ongeveer één hectare wordt het Pastoorsbos als ‘buurtgroen’ geclassificeerd volgens MIRA-S. Het parkbos ligt aan de rand van de oude dorpskern. Het stond al op de graaf de Ferrariskaarten en is opgenomen in het Gemeentelijk Natuurontwikkelingsplan (GNOP) uit 1997. Ten zuiden van het parkbos ligt een sportcentrum met sporthal, voetbalterreinen van K.V. Dosko Beveren en lokalen van jeugdbewegingen, een hondenschool, een parochiaal centrum en filialen van de bibliotheek en de stedelijke academie voor muziek, dans en woord. Op de locatie van de voormalige pastorij is een gedeelte van de stedelijke kinderopvang gehuisvest. Dit ligt gedeeltelijk in het Pastoorsbos. Omwille van deze specifieke ligging is het van groot belang dat het park integraal toegankelijk wordt gemaakt. Op middellange termijn komt er ten noorden van Beveren een bedrijventerrein bij. Ten zuiden van Beveren ligt nog te ontwikkelen woonreservegebied. Ten zuidwesten van het projectgebied werd door het gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (GRUP), de afbakening van het regionaal stedelijk gebied Roeselare-Izegem een nog te ontwikkelen stadsbos van ongeveer dertig hectare ingekleurd.
De belangrijkste functionele Noord-Zuid-fietsverbinding tussen Roeselare-centrum en Beveren-Noord, loopt langs de bedding van de Krommebeek-Onledebeek die aansluit op het sportcentrum Beveren, verschillende woonwijken en verder de industrieterreinen Beveren-Noord en Beveren-Wijnendale. Anticiperend op deze ontwikkelingen wordt het Pastoorsbos nu aanzien als één van de belangrijkste draaischijven in Beveren. En dit zowel op het vlak van zachte en harde recreatie, natuurwaarden en natuureducatie, maar ook als missing link tussen de verschillende functionele verbindingen en als groene poort naar het toekomstige stadsrandbos.
Het park is momenteel enkel toegankelijk via de Beversesteenweg. Deze vormt een belangrijke barrière voor het park. Ook de bereikbaarheid van het park vanuit de Ridderswijk (ten zuidoosten) wordt belemmerd door de Onledebeek/Krommebeek en het sportcomplex. Ten oosten vormt de Izegemseaardeweg een barrière. Het park bestaat momenteel uit een verwaarloosde, drassige grasvlakte van ongeveer 1.650m² en een bosgedeelte met een achterstallig beheer. Het heeft dan ook zeer uiteenlopende natuurwaarden. Het bosdeel van het park bestaat voornamelijk uit relatief oude abeel, eik en beuk met bijhorende interessante fauna (o.a. spechten). Er moet wel dringend werk gemaakt worden van het achterstallige beheer, gezien de nood aan natuurlijke verjonging en een teveel aan exoten (voornamelijk abeel). Er is ook een gedegradeerde vijver aanwezig die momenteel geen functie vervult en weinig waterleven vertoont. Aan diverse zijden bestaan nog droge relicten van grachten, begeleid door enkele resterende oude knotwilgen. De sterk gedegradeerde paden bemoeilijken de toegankelijkheid, zeker voor personen met een beperkte mobiliteit.
De sociale veiligheid is al jaren een probleem in het Pastoorsbos. Het is een donkere omgeving die langs drie zijden afgesloten is. Sociale controle is daardoor bijna onmogelijk. Door de grote hoeveelheid aan staand dood hout, moest het Pastoorsbos bij iedere storm worden afgesloten. Het risico op vallend hout en zelfs ontwortelen van hele bomen is reëel. Zo werd in januari 2008 door een storm een tiental bomen ontworteld. De voorzijde van het park is, hoewel ongeschikt, te zwaar belast door recreatie. Vele jeugdbewegingen komen hierheen aangezien het de één van de weinige openbare groenzones is in Beveren. Traditioneel gaan er jaarlijks de Likkepotfeesten door. In de wintermaanden kan het park nauwelijks gebruikt worden door het gevaar van vallend hout bij stormen en het te drassige gazon.
Het park moet een open en goed bereikbaar parkbos worden, waar zachte recreatie – ook voor personen met een beperkte mobiliteit– moet mogelijk zijn naast een functionele verbinding langs het bos naar het fietspad langs de Krommebeek/Onledebeek. Daarenboven moeten de aanwezige ecologische waarden en potenties gevrijwaard kunnen blijven met een minimum aan onderhoud. Het park zal een herkenbare toegankelijkheid krijgen waardoor alle gebruikers op een veilige manier en zonder onnodige omwegen het park kunnen bereiken en gebruiken. Het park zal de nadruk te leggen op zachte recreatievormen voor parkbezoekers en hun kinderen. Er kan op een rustige manier worden gewandeld of aan natuurbeleving gedaan (integraal toegankelijke wandelpaden, zitbanken, picknick, ligweide, aangepaste zintuigenprikkelende aanplanting, …). Sociale controle zal worden bevorderd door de kant van de Beversesteenweg visueel open te maken. Dit door middel van een ontvangstplein, met wegversmalling in de Beversesteenweg. Het voetpad van de Beversesteenweg zal in het park worden geleid in plaats van er langs en een belangrijk deel exoten langs de noordzijde worden gerooid. Rondom het park dient op plaatsen waar nodig een boomvrije zone te worden bekomen van minstens zes meter.
Door het opstellen van een beheerplan en de afbakening van zones voor natuurherstel, kan een gedifferentieerd beheer gevoerd worden. Zodanig kan staand dood in deze zone blijven zonder gevaar voor parkgebruikers. Gezien de functionele fietsverbinding naast het Pastoorsbos loopt, zal geen verlichting voorzien worden in het Pastoorsbos zelf. Er worden wel wachtbuizen geplaatst. De bestaande spechtenpopulatie wordt gevrijwaard door het afbakenen van een ‘spechtenbos’. Daarboven wordt de poel opgewaardeerd zodat er opnieuw waterleven mogelijk is. Via de herwaardering van het grachtenstelsel en de verbinding naar de Onledebeek (die als natuurverbindingsgebied is geselecteerd in het provinciaal ruimtelijk structuurplan), de aanleg van een vlonder en speelnatuur, verhoogt het ecologisch potentieel. De natuurlijke verjonging van het bos wordt gestimuleerd door het rooien van de aanwezige exoten. Dit zal ook de groei van een kruidlaag stimuleren. De keuze voor betoncementverharding werd genomen omdat het een goede combinatie is tussen toegankelijkheid en een pesticidenvrij onderhoud. Als compensatie voor de gesloten verharding en het toelaten van een intensievere beleving op en rond de dorpsweide, wordt het zogenaamde spechtenbos minder toegankelijk. Er wordt een circuit van secundaire paden in gefundeerd gazon aangelegd. Waar de primaire paden de boszone doorsnijden, wordt het pad gedeeltelijk boven het maaiveld verheven, zodat boomwortels gespaard blijven. Het ‘spechtenpad’ wordt een zwevend pad in hout. Daarnaast werd de keuze gemaakt om de functionele fietsverbinding naast het Pastoorsbos te leggen en zo een verbinding te maken van het fietspad Krommebeek naar de Beversesteenweg, via het sportcomplex. Hierdoor verkleint de betredingsdruk en is verlichting onnodig in het bosgedeelte. Er worden nog enkele streekeigen bomen aangeplant in de nieuwe speelnatuurzone. In de omgeving van de amfibieënpoel en de vlonder wordt de focus gelegd op natuureducatie. In de nieuwe verbindingsstrook achter de voetbalvelden van Dosko Beveren ligt de nadruk op speelnatuur. Ook de tuin van de kinderopvang, die nu behoorlijk strak is afgelijnd, wordt beter geïntegreerd in het Pastoorsbos met een meer natuurlijke en glooiende omheining en een eigen stukje speelbos. Alle hout dat zal worden gebruikt voor speelelementen, vlonders, afsluitingen en meubilair is afkomstig uit ter plaatse gerooide bomen, FSC-gelabeld hout of kastanjehout. Het bestaande gazon wordt herwerkt in een aantrekkelijk functioneel gazon dat gebruikt kan worden als ligweide, voor activiteiten van scholen en verenigingen en sporadische festiviteiten (o.a. Likkepotfeesten). Het gazon zal niet intensief gebruikt worden voor harde recreatievormen. Door een verbinding te creëren in zuidelijke en oostelijke richting, wordt dit parkbos een poort’ voor het sportcentrum, het functioneel fietsnetwerk en de toekomstige ontwikkelingen van het stadsrandbos en woongebieden.
Subsidie: 150.000,- euro
Alveringem is een landelijke gemeente in de provincie West-Vlaanderen, 8000 ha groot met 5000 inwoners.
Het projectgebied ‘ De Speelse Jeugdsite ‘ is gelegen op enkele stappen van de dorpskern van Alveringem en is 8761m² groot. Op dit terrein bevond zich het voormalig gemeenschapsonderwijs, maar de gemeente kocht dit stuk grond met het oog op een onderkomen te bezorgen aan de talrijke florerende jeugdwerkinitiatieven.
Tot op heden bevinden zich 4 paviljoenen op dit gebied, met tussenliggend verharde koeren in betondals en er rond gras en een zandbak.
Alveringem bezit reeds toeristische en recreatieve troeven: fietsroutes, wandelroutes, monumenten en een beschermd dorpsgezicht. Dit projectgebied zou de link moeten vormen tussen de dorpskern en het omringende landschap in de vorm van een “speelweefsel”.
Visie waarbinnen het project kadert:
De ontwikkeling van dit groenproject onder deskundige begeleiding en in overleg met de bevolking is een primeur in Alveringem. De aandacht voor openbaar groen is een scharnierdossier voor de gemeenschap en moet de scepsis doorbreken dat alles moet opbrengen en duidelijk maken dat groen een essentieel onderdeel vormt van een gezonde leefomgeving.
De gemeente heeft dit project dan ook zeer degelijk ondersteund met een visie die kadert in ruimte voor jongeren en duurzaamheid.
In de voorgaande jaren was er een voortdurend tekort aan lokalen voor jeugdwerkinitiatieven . Deze nieuwe jeugdsite heeft duidelijk potenties om het nieuwe centrum van het verenigingsleven te worden met als extra een avontuurlijk en natuurrijk speelterrein.
Duurzame ontwikkelingen vormen de rode draad in het projectconcept: energiezuinig verbouwen, waterbeheer, zuinig ruimtegebruik, enz… maar duurzaamheid wordt hier ook beschouwd als een maatschappelijk thema, namelijk: het landschap heeft een eigenheid en identiteit waar mensen betekenis aan ontlenen, zich mee kunnen identificeren en waar zij een plaats kunnen vinden in de samenleving, het kan de bewoners fierheid geven…
Ook wil de gemeente inspelen op de nood van kinderen aan ruimte voor natuur en spel.
Alveringem refereert hier naar de Amerikaanse auteur Richard Louv, die stelt dat kinderen nood hebben aan natuur in hun opvoeding, en dat tegenwoordig, deze natuurbeleving schaarser wordt en kan leiden tot de teloorgang van het “scharrelkind”: het kind dat na school buiten speelt tot het donker wordt.
Participatie:
Elke leeftijd kreeg de kans om zijn zegje te doen. Voor de 6-12 jarigen was er het kinderparlement dat zo concreet mogelijk werd gehouden en waar kinderen hun wensen konden vertellen. Er werd met een groepje kinderen naar een voorbeeldproject in Gent getrokken, samen met de landschapsarchitecten en daar konden de kinderen rechtstreeks zeggen welke ideeën zij leuk vonden, wat ze minder plezant vonden…alles werd ter plekke genoteerd.
Aan de verschillende jeugdwerkinitiatieven (KLJ, Chiro, jeugdhuiswerking) werd gevraagd wat hun noden en behoeftes waren en ook de gemeentelijke speelpleinwerking gaf advies over de inrichting van het terrein en over welke ingrepen speelprikkels kunnen geven aan kinderen.
Omwonenden en dorpsbewoners werden uitgenodigd voor een info-avond waar het ontwerpplan werd besproken.
Jaarlijks komt er ook een uitwisselingsmoment waar zowel de gebruikers, het gemeentebestuur, de dorpsbewoners, de adviesraden, de technische- en onderhoudsdiensten hun zegje kunnen doen en aandachtspunten of knelpunten vermelden zodat bijsturingen en oplossingen kunnen worden ontwikkeld.
Principes van mensgericht parkbeheer:
De mensgerichte aspecten van het parkbeheer omvatten alle ingrepen die gericht zijn op het gebruik van het park door de mens. “Gebruik” dient ruim opgevat te worden en geldt zowel voor gebruiksgroen als belevingsgroen.
Parken staan in hun geheel open voor recreatie:Parken staan open voor recreatie, zijn er voor en door de mens en dit voor de totale oppervlakte van het park.Alveringem is een voorbeeld van mensgericht parkbeheer. Reeds bij de beslissing om van dit terrein een park te maken, stond de mens centraal. Er werd niet alleen aan het gebruik van het park gedacht als recreatieve ruimte maar er was ook aandacht voor de perceptie en beleving van het groen bij de bewoners van Alveringem. Er werd hierbij uitgegaan van een visie die stelt dat er meer nood is aan natuurbeleving, specifiek voor kinderen die meer en meer hun feeling met de natuur verliezen.
De speelse jeugdsite moet hier verandering in brengen. Het biedt ruimte voor spontane en ongeplande speelmomenten voor iedereen. Het is toegankelijk voor jong en oud, elke dag en biedt een oplossing voor het chronische tekort aan ruimte voor de jeugdverenigingen in Alveringem.
Het gebruik van het park wordt ook nog eens rechtstreeks gekoppeld aan de beleving. Zo zullen er speelse en natuureducatieve activiteiten worden georganiseerd: fruit plukken, appelsap maken, … gebruik makend van de aanwezige fruitgaarden.
Aangezien er jaarlijks overlegmomenten komen met de verschillende gebruikers van het park om eventuele knelpunten, opmerkingen enz… te bespreken, zal het beheer dan ook gericht zijn op het in stand houden van het aantrekkelijke karakter van het park zodat de belevingswaarde niet vervalt.
De gemeentelijke groendienst zal opgeleid worden voor het onderhoud van struiken en bomen om zo de continuïteit van het gebruiksgroen te vrijwaren.
Het project ontving in 2008 een subsidie van 160.000 €.
Hoeve de Grendel is gelegen in Sint-Jozef, een deelgemeente van Brugge, in een gebied dat gaandeweg verkaveld wordt. Het is op dit moment een groene open ruimte. Aan de westzijde bevindt zich een bomenrij, in het projectontwerp wordt de restauratie van deze boomgaard voorzien, oude West-Vlaamse rassen worden opgewaardeerd.
Verder gaat er aandacht naar avontuurlijke klauterstructuren en kasseiverharding van de inrit naar het hoevegebouw om het gebruik van bestrijdingsmiddelen terug te dringen. Er komt een secundaire padenstructuur bestaande uit gras. De sloot en de poel die nu reeds aanwezig zijn, worden behouden en geïntegreerd als ecologisch- en landschappelijk waardevolle elementen.
Dit project kreeg in 2008 een subsidie toegekend van 109.981,22 €.
Het projectgebied ‘ gemeentepark’ is gelegen in de historische Dumontwijk. Op dit moment is het park weinig toegankelijk omdat de ruimte er rond hoofdzakelijk gebruikt wordt als parkingplaats. Het is op dit moment dus een weinig aantrekkelijk gebeuren.
De gemeente wil hier verandering in brengen en het park een recreatieve en educatieve functie geven. Zo loopt er doorheen het park een pad, “het leerpad”, dat aan de hand van een stripverhaaltje de ontstaansgeschiedenis van de aanwezige paraboolduin uitlegt. Verder worden de originele landschapstypes verwerkt in het nieuwe ontwerp namelijk: helmduin, verstruweling en climaxvegetatie. Er komen verschillende recreatie-elementen gericht op de verschillende gebruikers van het park namelijk een uitkijkpunt en infobord over de wijk voor de toeristen, een wandelcircuit voor de bewoner/wandelaar, voor de jongeren een zit-, hang- en ligmuurtje en voor de allerkleinsten een speelbos.
Het project kreeg in 2008 een subsidie toegekend van 144.350,60 €.
De Warande is op dit moment een speeldomein van 4,5 hectare. De stad heeft 3 toekomstige functies voor het nieuwe projectgebied vooropgesteld: een open speeldomein met ondermeer avontuurlijke zones, een zandspeelplaats en waterspeelplaats (biologische zwemzone) en een verharde ruimte voor skaters. Daarnaast is er de speelpleinwerking waar kinderen spelen in georganiseerd verband. Tenslotte is er een low-budget verblijfsaccomodatie met zones waar groepen zich kunnen afzonderen. Ook de groenaanleg krijgt verschillende functies: kijkgroen, schermgroen en speelgroen.
Het project ontving in 2008 een subsidie van 150.000 €.
Situering:
Het eilandje is gelegen tussen de Spuikom (een waterbekken, ten oosten van de stad) en het kanaal Oostende-Brugge. Het gebied is verknoopt met de kustbaan en staat in verbinding met de wijk Bredene-Sas via een brug.
De Spuikom werd oorspronkelijk gegraven als spuibekken om de haven te ontslibben. Daarna kreeg het nog verschillende andere functies: landingsplaats voor watervliegtuigen (WO II) , locatie voor oesterteelt en uiteindelijk gingen jeugd- en watersportverenigingen er zich vestigen.
Op het eilandje bevindt zich een benzinestation, een bunker, een loods van de marine, een loods van de watersportvereniging en een loods en gebouw van de zeescouts.
Het eilandje is momenteel niet toegankelijk, een hoge draad omsluit de ruimte die dienst doet als stapelplaats voor bouwmaterialen.
Het gebied is eigendom van de Vlaamse Gemeenschap, Agentschap voor Maritieme Dienstverlening en Kust.
Oostende heeft de laatste jaren een globale visie ontwikkeld over het publieke domein. Hierbij werd vastgelegd dat de Spuikom en omgeving verder dient ontwikkeld te worden als een zone waarbij recreatie en natuurontwikkeling op een evenwichtige manier aan bod komen. De vroegere zone voor auto’s langs de Vicognedijk zal moeten wijken voor een verblijfsfunctie. De Vicognedijk is vandaag een straat en wordt in de toekomst een plein en grasvlakte geënt op de oevers van de Spuikom. Bij de herinrichting van de zone tussen de Vicognedijk en de Bredensesteenweg stonden de kernwoorden “ravotten” en “maritiem” centraal in het ontwerp. De invulling van het maritieme karakter is gepland zonder beroep te doen op kant- en klare speeltoestellen.
Programma:
Oostende wil van ’t Eilandje een plek maken waar alle betrokken partijen zich goed voelen: de gebruikers van het park, de omwonenden, de toevallige voorbijganger… . Daarom werd een communicatiestrategie op poten gezet die met alle partijen rekening hield.
Deze strategie werd opgedeeld in 4 fasen:
Principes van natuurgericht parkbeheer:
Natuurgericht parkbeheer richt zich voornamelijk op het behouden en waar kan het verhogen van de bestaande biodiversiteit.Door de ligging van ’t Eilandje hebben we te maken met een zeer specifiek maritiem ecosysteem. In dit ontwerp werd rekening gehouden met dit ecosysteem en werd ook gezorgd dat natuurlijke processen de verdere ontwikkeling van dit systeem zouden bevorderen. In plaats van de traditionele aanpak krijgen we een ruwere maritieme groenzone tussen twee watervlakken.
Op dit moment wordt het afvalwater van de diverse gebouwen op de site, geloosd in een gracht. In de toekomst zal het afvalwater terecht komen in een nieuw te plaatsen riool. De gracht die ‘vrijkomt’ zal het regenwater van de daken bufferen en zal tevens een interessant nieuw biotoop vormen. De waterfluctuatie brengt namelijk typische vegetatie met zich mee en de aanwezigheid van zoet water in dit gebied verhoogt de biodiversiteit.
De landschapselementen worden prioritair beschermd en behouden en krijgen een aangepast beheer.Het beheerplan zal uitgewerkt worden samen met de opzichters, de toekomstige beheerders van het park. Er wordt geopteerd voor een extensief groenbeheer, passend bij de omgeving die een uniek maritiem karakter heeft. De nadruk ligt dan ook op inheemse beplanting en de diversiteit in vegetatie wordt nagestreefd door het bevorderen van gradiënten: gras- ruigte- groenbuffer, water-oeverbeplanting-ruigte. De natuurlijke processen worden zoveel mogelijk als richtlijn voor beheer ingezet. Er wordt alleen ingegrepen op plaatsen waar wildgroei een belemmering van een andere functie zou betekenen, bijvoorbeeld: de nieuwe aangelegde solitaire bomen komen enkel op plaatsen waar zij geen wind zouden afnemen van de Spuikom, waar de watersport plaatsvindt.
Het projectgebied ligt op een weiland nabij de basisschool en kerk van Doomkerke. De gemeente wil in het nieuw aan te leggen park verschillende functies aan bod laten komen: recreatie, sport en spel, natuureducatie en natuurbeleving. Er wordt een poel aangelegd als gevolg van de natuurlijke depressie in het reliëf van de omgeving. De inrichting er rond is gericht op natuureducatie in verband met fauna en flora in/rond poelen.
Opmerkelijk is het gebruik van schapen als ecologische en economische oplossing voor het onderhoud van de graslanden.
Het project kreeg in 2008 een subsidie toegekend van 39.950 €.
Het projectgebied ‘gemeentepark’ is gelegen in de historische Dumontwijk. Op dit moment is het park weinig toegankelijk omdat de ruimte er rond hoofdzakelijk gebruikt wordt als parkingplaats. Het is op dit moment dus een weinig aantrekkelijk gebeuren.
Het project kreeg in 2008 een subsidie toegekend van 28.925 €.
Oudenburg is gelegen in het West-Vlaamse polderlandschap en behoort tot de oudste steden van ons land. Het is een zeer waardevolle archeologische site. Het projectgebied betreft het perceel bij de voormalige abtswoning. Op dit moment is dit een vlak terrein met wat sierbeplanting, fruitbomen, restanten van gazon en resten van steenslagverharding.
Bij de heraanleg van dit park is het de bedoeling een reconstructie te maken van de pandgang, abdijkerk, kapittelzaal en het Romeins castellum en dit door middel van beukenhagen. Er worden 3 kapelletjes verplaatst naar het park zodanig dat het park een aanvulling en inleiding vormt bij het Romeins Archeologisch Museum. Buiten deze didactische functie heeft Oudenburg het spelelement zeker niet vergeten. De bestaande hoogstammige fruitboomgaard blijft behouden maar op het stukje grasland worden heuveltjes aangelegd met speeltuigen.
De Stad Nieuwpoort is een toeristische trekpleister. In hoofdzaak vormt de badplaats een sterke attractieve pool. De heraanleg van het stadspark kadert dan ook in de opwaardering van het stadscentrum en aansluiting door middel van de groene gordel die de verbindingsas vormt tussen bad en stad.
Uit de studie naar het parkgebruik werd duidelijk naar voren gebracht dat bezoekers het park vooral ervaren als rustgebied. Uitgangspunten in dit project waren dus enerzijds het brengen van structuur en uniformiteit, anderzijds het versterken van de herkenbaarheid en de diversiteit, het verminderen van het onderhoudsniveau, het jaarrond toegankelijk maken van een aantrekkelijke centrale groenzone en het afstemmen van de beplanting op de omgeving en de standplaatsfactoren.
In het nieuwe concept wordt geopteerd om de waterbeleving maximaal te benutten, o.a. met waterrecreatie zoals hengelen en kanovaren. Het ‘kaartershuisje’ zal als uitvalsbasis dienen. De brede oeverzones vanaf de Stationslaan kunnen worden ingericht als attractieve hondenuitloopzone met een natuurlijk karakter. Het opnemen van de oeverzones zal tevens een groen bindmiddel zijn tussen het stedelijke weefsel en de natuurlijke omgeving van de oevers. De oeverzones ( met de meest potentiële natuurwaarden) worden beschouwd als het overgangsgebied naar het achterliggende landschap (Koolhofputten).
Voor de verlichting van het park wordt gekozen voor een duurzame oplossing door gebruik te maken van ledverlichting in de wandelpaden.
Het project ontving in 2007 een subsidie van 150.000 €.
Het projectgebied ligt in het centrum van Moorslede, langs de Heulebeek en is ongeveer 4,5 hectare groot. Naar aanleiding van de aanleg van een collector wordt de omgeving en oeverzone van de Heulebeek heringericht. Hierdoor ontstaan nieuwe verbindingen voor voetgangers en fietsers. De aanwezigheid van de Heulebeek wordt geaccentueerd, rekening houdend met buffercapaciteit van de omgevende percelen. Dit project is een mooi voorbeeld hoe waterbuffering en inrichting van een groene zone voor recreatie met elkaar gecombineerd kunnen worden.
Het project ontving in 2006 een subsidie van 150.000 €.
Met dit project wil Staden de kerkomgeving in de dorpskern van Oostnieuwkerke herinrichten. Het is de bedoeling om het dorpsplein van de kerk en de pastoriehovingen samen te smelten tot één groene zone. Hiervoor worden bestaande straten opgebroken. In dit ontwerp wordt expliciet voor meer groene ruimte gekozen door van de bestaande stenige kerkomgeving een park te maken.
De oude molensite met molenaarshuis en houten molen is gelegen langsheen de Warandestraat in het centrum van Gistel. Het huis en de molen zijn beschermd als monument.
De site maakt deel uit van de noord-zuid georiënteerde activiteitenzone in het centrum van de stadskern waarbinnen zich sportinfrastructuur, scholen, winkels en cultuur bevinden.
Het gebied vormt het 'groene hart' van Gistel en is gelegen naast de bibliotheek. Het park zal een rust- en ontmoetingsplaats worden voor de bewoners, wandelaars, fietsers (aansluiting fietsnetwerk), scholieren en bezoekers van de molen en het molenmuseum. De heraanleg van het park gaat uit van de half natuurlijke uitgangssituatie die de molensite vroeger en nu was. Naast de hagen bestaande uit inlandse soorten zullen de graslanden beheerd worden als bloemrijke hooilanden.
Het project ontving in 2005 een subsidie van 126.655,24 €.
Het kasteelpark is gegroeid rond een 11de eeuwse abdijsite die vanaf 1797 tot 1980 in privaat bezit was. In 1980 werd het domein met kasteel openbaar bezit in handen van de gemeente Zonnebeke. In het kasteel is een museum met bezienswaardigheden van WO I gelokaliseerd.
Het kasteelpark is ontworpen in Engelse landschapstijl. Vanuit het kasteel zijn enkele sublieme zichtassen op de tuin en de vijver gecreëerd. Het park werd jaren verwaarloosd en is dringend aan renovatie toe.
Een beheercommissie samengesteld uit verschillende doelgroepen betrokken bij het kasteelpark, stelde een beheervisie voor de toekomst op en legde dit vast in een beheerplan. De principes Harmonisch Park- en Groenbeheer liggen hier aan de basis.
Kenmerkend voor dit project is dat de voorgestelde beheerswerken het resultaat zijn van een intens overleg tussen de verschillende doelgroepen in de beheerscommissie. Dit illustreert tevens hoe planning en uitwerking van een beheerplan volgens de principes van het Harmonisch Park- en Groenbeheer leidt tot een doordacht en gedragen beheer van een historisch kasteelpark.
Het project ontving in 2005 een subsidie van 150.000 €.
Het wijkpark Zandvoorde (4 ha) ligt aan de noordzijde van Zandvoorde, tussen de dorpskern en het natuurgebied ‘de Zwaanhoek’. Het wijkpark ligt tussen de op- en afritten van de E40, de stedelijke begraafplaats, de dorpskern van Zandvoorde en het natuurgebied.Het gebied is te beschouwen als een overgangsgebied naar het open polderlandschap van De Zwaanhoek en functies als recreatie, sociaal-culturele functies (sportinfrastructuur, feestweide, fietsverbinding) en natuur- en landschapsontwikkeling met elkaar ‘geconfronteerd’ worden.Dit project is een mooi voorbeeld van hoe een park een groen bindmiddel kan zijn tussen het stedelijk weefsel en het natuurgebied. In de zone die het dichtst aansluit bij de dorpskern van Zandvoorde worden de meeste bestaande functies geconcentreerd. Deze zone heeft de meest intensieve ontsluiting. De zone met de meest potentiële natuurwaarden wordt beschouwd als het overgangsgebied naar het landschap. Dit gebied krijgt een natuurlijk karakter met een geringe ontsluiting. Het project voldoet aan de criteria zoals gesteld in de projectoproep: heel wat van de aanwezige functies worden zo ingepland en geordend dat een goede overgang bekomen wordt naar het aanpalende landschap en natuurgebied, kaderend in de visie Harmonisch Park- en Groenbeheer.
Het project ontving in 2004 een subsidie van 150.000 €.
Het park ' Domein Mariënstede' ligt midden in de dorpskern van Dadizele en is de tuin van een vroeger retraitehuis.In het vroegere retraitehuis wonen momenteel mentaal en lichamelijk gehandicapte volwassenen. Sinds kort is het park reeds toegankelijk gemaakt voor publiek. Maar opdat bewoners en publiek optimaal zouden kunnen genieten van het park en de aanwezige fauna en flora, wenst het gemeentebestuur dit nog beter toegankelijk te maken. Dit zal o.a. gebeuren door de paden bewandelbaar te maken, het plaatsen van infoborden en zitbanken, het benoemen van bomen en struiken, een kabouterpad aan te leggen, ... steeds met aandacht voor de aanwezige verscheidenheid aan fauna en flora.
Het projectgebied ligt in de dorpskern, het betreft een groene doortocht. In het project worden zowel het kerkplein, de rotonde, de kerk met begraafplaats, het schooltje, het buurtcentrum als het landelijke gebied betrokken.Het landelijke gebied blijft voelbaar in de kern.De bewoners worden betrokken bij de herinrichting van de dorpskern en de pastoor stond een deel van zijn tuin af aan de bewoners. Door de globale aanpak zal de leefbaarheid stijgen.Het dorp, dat nu voornamelijk gekenmerkt is door lintbebouwing, zal een aantrekkelijke publiek ruimte worden.
Het projectgebied ligt in de woonkern van Gullegem, langsheen de Heulebeek. Het is de bedoeling om een groenzone die door werken verwoest werd, een perceeltje aan een nieuwe verkaveling, een lange weide en een strook om te vormen tot een park, in overleg met de buurt. Het project besteedt aandacht aan een veilige speel- en recreatiezone (fiets- en wandelverbinding) zonder de esthetische, landschappelijke, ecologische, economische en mobiliteitsaspecten uit het oog te verliezen. Er zal een beheerplan opgesteld worden.
Het gebied is gelegen in 'Tuinwijk', momenteel niet toegankelijk voor publiek maar het biedt veel mogelijkheden. Door het gebied in te richten zal een verbinding ontstaan tussen het centrum van de stad en de 'Tuinwijk' en de achterliggende verkavelingen.Bij de inrichting houdt men rekening met de eigenheid van het terrein, zoals de aanwezigheid van de restanten van de Spaanse vestiging, de grote niveauverschillen en de drie deelgebieden. Het gebied krijgt ook een sociaal-recreatieve functie, hetgeen van belang is gezien de 'Tuinwijk' heropgewaardeerd zal worden en het aantal woningen sterk zal toenemen. Verder zal er een natuurtuin, hooiland, parkweide met fruitboomgaard op de hoger gelegen delen en een poel op een lager niveau gerealiseerd worden.
Het Maria Hendrikapark is een park met een belangrijke cultuurhistorische en recreatieve waarde van ongeveer 40 ha groot. Het speelt een belangrijke rol op vlak van recreatie op wijkniveau. Het park werd autovrij gemaakt. In de plaats komt ruimte voor stille recreatie. Meer zelfs, de bestaande asfaltwegen (6 m breed) werden opgebroken en vervangen door smallere wegen in dolomiet (4m)..Er worden ook concrete natuurgerichte beheermaatregelen voorzien (kappingen, dood hout, maaibeheer, …) na grondige studie van het terrein. De oevers krijgen een natuurvriendelijke inrichting en er wordt gedacht aan een natuurlijke waterzuivering. Verder wil de stad Oostende een educatief pakket ontwikkelen over de harmonische herinrichting van het park.
Dit project omvatte een herinrichting van een typisch stedelijk landschap als een kerkomgeving met bijzondere aandacht voor cultuurhistorisch belang van site. Op deze locatie bevinden zich nog relicten van een abdij uit de 11 de eeuw. Bovendien werd in Mesen slag geleverd in de 1ste wereldoorlog. Het ontwerp houdt rekening met deze cultuurhistorische elementen en legt heel mooi de link tussen het stedelijke landschap en het agrarische landschap dat bijna onmiddellijk op de omgeving van de kerk aansluit. In flanders fields …
Met dit project realiseert de stad Wervik een wandelverbinding tussen de stadskern en het buitengebied ( tussen oude en nieuwe begraafplaats ). Daarbij wordt uitdrukkelijk gestreefd naar een herstel van groen- en natuurwaarden met daarbij diverse landschapstypes op korte afstand ( wandelpad +/- 850 m). Herstel van natuurlijke waarden binnen woongebied: poelen, grasland, houtkanten, knotwilgen … als onderdelen van de parkaanleg.Langsheen het traject kunnen diverse gradiënten worden aangeduid: droog naar zeer vochtig, verschillende lichtinval, hellingen, …De bewoners van de nabij liggende woonwijk worden zeer nauw betrokken bij het project, zowel bij de aanleg als bij het latere beheer.
terug