Historisch De Europese bever was ooit een algemene soort in de beboste valleigebieden, meren en andere wateren van Europa en Azië. Van naar schatting 60 miljoen dieren was de Euraziatische populatie in het begin van de 20ste eeuw teruggelopen tot ongeveer 1300 dieren, verdeeld over 8 restpopulaties (Rhône – Frankrijk, midden Elbe – Duitsland, Noorwegen, Rusland, Wit rusland, Siberië, Mongolië en China). De belangrijkste oorzaak van het verdwijnen van de bever als soort is zonder twijfel de jacht. Het dier werd voornamelijk bejaagd voor zijn vlees (door zijn geschubde staart beschouwde men hem als vis en mocht men hem ook op de vleesvrije vrijdag eten) en pels, maar de soort was ook gegeerd voor haar bijzonder geurende klierafscheiding ‘castoreum’, die verwerkt werd in geurwaren. Naast de jacht hebben in onze streken de bevolkingsgroei en het intensiever in cultuur brengen van gronden een funeste invloed gehad. Industriële activiteiten, infrastructuurwerken zoals het rechttrekken van waterlopen en woningbouw in het leefgebied van de bever zorgden ervoor dat de bever zich hier niet langer thuis voelde. 20 en 21ste eeuw Naarmate het aantal bevers in Europa afnam groeide het besef dat de soort op de rand van de totale uitroeiing stond. Men is toen begonnen met beschermingsmaatregelen te nemen en bevers te verplaatsen en uit te zetten op plaatsen waar ze waren verdwenen. Het eerste herintroductieproject werd in 1920 uitgevoerd in Zweden. Recentelijk zijn dergelijke acties ook ondernomen in België en Nederland. De Eurasiatische populatie wordt momenteel op zo’n 600.000 dieren geschat.
Ook in Vlaanderen was de bever een algemene soort. De laatste bever werd in 1848 in de provincie Brabant gedood. In Vlaanderen komt de bever voor langs de Dijle onder Leuven en de Maas. Verder zijn er nu en dan waarnemingen van zwervende/ rondtrekkende bevers elders in de provincies Limburg, Vlaams-Brabant en sinds kort Antwerpen.
In de Rode lijst van zoogdieren in Vlaanderen (1994) valt de bever onder categorie 0a, uitgestorven. Dit is ondertussen uiteraard verouderd en zal bij een herziening aangepast worden. Wij zouden hem voorlopig catalogiseren onder categorie 4, zeldzaam.