Het project van de Dijlemonding is zeer sterk gericht op de bescherming van Mechelen tegen stormvloeden. Door de aanleg van vier gecontroleerde overstromingsgebieden zal het risico op waterellende op korte termijn (2010) drastisch verlagen.
Twee van deze overstromingsgebieden (Zennegat en Grote Vijver deel 1) krijgen een slim regelbaar sluizensysteem in de overloopdijk (GGG). Zo wordt het regime van eb en vloed van de Dijle gedempt binnengelaten. Proefprojecten leren dat op deze manier verrassend snel waardevolle zoetwatergetijdengebieden ontstaan. Talrijke vis- en vogelsoorten weten deze gebieden bijna direct te vinden en de vegetatie ontwikkelt zich razend snel. Al in de eerste jaren ontstaat een gevarieerde lappendeken van beken, kreken, plassen, rietkragen, grote partijen lisdodde, ruigere stukken met fraai bloeiende kattenstaart en struiken. Maar ook stukken met lage pioniersvegetatie, zoals waterereprijs, dotterbloem en bittere veldkers zijn van de partij. De rivier zelf profiteert ook mee. Deze ‘natuurlijke waterzuiveringsgebieden’ zorgen namelijk voor een sterke zuurstofinjectie.
Op langere termijn is het ook de bedoeling om het andere deel van de Grote Vijver in verbinding te stellen met de Dijle. Alvorens die stap te zetten moet echter de waterkwaliteit van de Dijle verbeteren. Er moet bovendien een win- win situatie worden gevonden met het huidige recreatieve gebruik van de Grote Vijver. Als de nood hoog is zal dit gebied wel al ingeschakeld worden om Mechelen van watersnood te vrijwaren. Het laatste overstromingsgebied in de regio is Heindonk. Het weidse polderlandschap en het typische grachtenstelsel zijn er grote troeven. Deze worden bij de inrichting als overstromingsgebied gevrijwaard en waar mogelijk verbeterd. Verder is er geen natuurontwikkeling voorzien. Heindonk blijft in gebruik door de landbouw.