Het behoud van de biodiversiteit is een grensoverschrijdende bekommernis. Heel wat internationale verdragen stellen de bescherming van de natuur en de biodiversiteit centraal. In de Europese unie vormen de Vogel- en Habitatrichtlijn de hoekstenen van het Europese natuurbeleid. In deze Europese richtlijnen worden afspraken gemaakt over de bescherming van de natuur die voor alle lidstaten gelden.
Europa wenst een Europees netwerk van gebieden (het zogenaamde Natura2000-netwerk) te realiseren waar de bescherming van de Europees meest kwetsbare dier- en plantensoorten en hun leefgebieden centraal staat. Dit betekent dat de natuurlijke verspreiding in Vlaanderen moet bewaard blijven, dat de oppervlakte aan habitats en de populaties van vogels en andere dieren voldoende groot moet zijn om op langere tijd te kunnen blijven bestaan. Dit betekent ook dat een voldoende groot deel van die oppervlaktes aan leefgebieden (=habitats) een goede kwaliteit moet hebben en dat de leefgebieden van die soorten voldoende groot en kwaliteitsvol moeten zijn.
Nadat het Natura2000-netwerk is afgebakend, moeten de zogenaamde instandhoudingsdoelstellingen (IHD) worden opgesteld. Hiermee wordt bepaald welke natuurbehouddoelen in elke Speciale Beschermingszone (SBZ) zullen worden nagestreefd. Dit zal actief gebeuren door het inzetten van allerhande instrumenten en via de vergunningsverlening en de passende beoordeling. Meer informatie over de Europees te beschermen soorten en habitats vind je hier. Meer informatie over de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn vind je op de website van de Europese Commissie.