Sinds 1 september 2009 is het Besluit van de Vlaamse Regering met betrekking tot soortenbescherming en soortenbeheer (het Soortenbesluit) van kracht. Dit besluit vervangt het Koninklijk Besluit van 9 september 1981 betreffende de bescherming van vogels in hetVlaamse Gewest. In het kader van dit besluit kan bestrijding toegepast worden voor zwarte kraai, ekster, kauw, gaai of spreeuw d.m.v. melding en volgens de bepalingen in bijlage 3 van dit besluit.Het uitvoeren van bestrijdingsmaatregelen ten aanzien van de populaties van deze soorten mag, gelet op hun zeer omvangrijke populaties, worden verwacht geen negatief effect te hebben op deze populaties.
Zwarte kraai, kauw en ekster bij belangrijke schade aan professionele gewassen. Gaai en spreeuw alleen ter voorkomen van belangrijke schade aan professionele fruitteelt. Zwarte kraai en ekster ook ter bescherming van fauna in bossen, akkers en weilanden. De bestrijding van deze vogels is enkel geoorloofd wanneer andere middelen om het probleem op te lossen gefaald hebben. M.a.w., bestrijding is de enige manier om belangrijke schade te voorkomen. Enkele voorbeelden van acties die kunnen genomen worden; het plaatsen van vogelverschrikkers, het overspannen met netten (bvb. aardbeien), het plaatsen van stokken met linten, het verjagen van de vogels, … .
Bestrijding mag alleen tussen het officiële uur van zonsopgang en het officiële uur van zonsondergang. Bestrijding kan het ganse jaar ter voorkoming van schade aan professioneel geteelde gewassen en ter bescherming van fauna. Bestrijding ter voorkoming van schade aan professionele fruitteelt kan vanaf 1 mei tot 31 oktober. Het gebruik van trechtervallen is eveneens beperkt in de tijd: in bossen vanaf 16 februari tot 10 juli en op akkers en weilanden vanaf 16 februari tot 15 oktober.
De eigenaar, huurder, exploitant of grondgebruiker van het terrein mag bestrijden. Mits schriftelijke toestemming van voornoemden kan bestrijding door jachtrechthouders, bijzondere veldwachters en houders van een geldig jachtverlof. Het opnemen van een clausule in de schriftelijke jachtpachtovereenkomst wordt als geldig beschouwd.
De bestrijding kan alleen worden uitgevoerd met vuurwapens, roofvogels, trechtervallen en/of Larssen-kooien. Bestrijden met het vuurwapen kan enkel als de bestrijder een geldig jachtverlof bezit. Alleen vuurwapens en munitie die toegelaten zijn voor de jacht op klein wild en waterwild mogen gebruikt worden voor bestrijding. Trechtervallen mogen alleen gebruikt worden voor de bestrijding van kraai en ekster, Larssen-kooien mogen alleen gebruikt worden voor de bestrijding van ekster. De vallen of kooien mogen geen vlees of slachtafval bevatten als lokaas en de lokvogels dienen voorzien te zijn van een gesloten pootring.
De bestrijding moet schriftelijk worden gemeld aan de burgemeester(s) van de gemeente(n) waar de bestrijding zal plaatsvinden en aan de Provinciale Dienst van het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB), dit moet gebeuren aan de hand van het modelformulier. Dit formulier kan je hier downloaden (Word-document). Je dient bij de melding ook een kaart op schaal 1:10.000 te voegen met precieze aanduiding van de locatie waar de bestrijding zal plaatsvinden. Wildbeheereenheden en individuele jagers die een geldig jachtplan hebben ingediend worden vrijgesteld van deze verplichting als zij bestrijden met het vuurwapen, roofvogels en/of Larssen-kooien. De locaties van trechtervallen moeten steeds worden aangeduid op een kaart.
Na een bestrijdingsactiviteit of na afloop van de uitvoering van een bestrijdingskalender moet de bestrijder het aantal dieren dat werd gedood rapporteren aan de Provinciale Dienst van het Agentschap voor Natuur en Bos. Deze rapportering moet gebeuren aan de hand van een modelformulier. Dit formulier kan je hier downloaden (Word-document). Voor erkende wildbeheereenheden volstaat het om te rapporteren via hun jaarlijkse afschotstatistieken.
De kadavers moeten worden opgeruimd conform de regelgeving voor de verwerking van dierlijk afval.
Kokmeeuw, zilvermeeuw, spreeuw en zwarte kraai kunnen worden bestreden voor de veiligheid van het luchtverkeer binnen de grenzen van een aantal in het Soortenbesluit vermelde militaire en openbare vliegvelden. Ook voor ander soorten en locaties zijn er uitzonderingen mogelijk.