Groote Oorlog

'In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen'

Toen luitenant-kolonel John McCrae zijn bekende gedicht 'In Flanders Fields' neerpende in 1915 lag het slagveld bezaaid met ontelbare klaprozen. Zelf stierf hij tijdens de oorlog op 45-jarige leeftijd aan een longontsteking toen hij werkte in een veldhospitaal. Voor hem was het een bron van inspiratie om te schrijven over leven en dood. Voor ons is het een beklijvende herinnering die tot op heden nazindert… Hieronder kun je het gedicht lezen, vertaald naar het Nederlands.

In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen 
tussen de kruisen, rij aan rij 
die onze plek aangeven; en in de lucht 
vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend 
zelden gehoord te midden van het kanongebulder 
aan de grond. 

Wij zijn de doden. Enkele dagen geleden 
leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan, 
beminden en werden bemind en nu liggen we 
in Vlaanderens velden. 

Neem ons gevecht met de vijand weer op: 
tot u gooien wij, met falende hand 
de toorts; aan u om haar hoog te houden. 
Als gij breekt met ons die sterven 
zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen 
in Vlaanderens velden. 

(luitenant-kolonel John McCrae, 1872-1918)