Bos in cijfers

Wat is de Boswijzer?

De Boswijzer is een instrument dat het 'groene dak' van Vlaanderen meet vanuit de lucht. Het grote voordeel van deze methode is dat ze objectief en geautomatiseerd is zodat ze in de toekomst eenvoudig kan herhaald worden. Dit maakt van de Boswijzer een handig instrument om de evolutie van de bosoppervlakte in Vlaanderen op te volgen. 

Werkwijze 

De boskartering 2000 is verkregen door de boskartering 1990 visueel te vergelijken met zwart-wit luchtfoto’s van 1995. Hierbij werd door operatoren ‘bos’ gedigitaliseerd. Bos in een verkavelde omgeving werd apart gedigitaliseerd en gecontroleerd op het terrein in de periode juli 1999 - juli 2000. Digitalisatie en terreincontrole zijn menselijke interpretatie en zijn dus niet altijd op dezelfde manier gebeurd. De nauwkeurigheid kartering werd niet bepaald. 
 Hierbij was de definitie van bos: minimum 0,5 ha, lengte/breedte verhouding minstens 2,5 en minimum 50% bedekking. 

 De boswijzer is opgesteld aan de hand van digitale luchtfoto’s.

  • In een eerste stap maken we op basis van reflectiewaarden een onderscheid tussen groen en niet-groen. 
  • In een tweede stap maken we aan de hand van een digitaal hoogtemodel een onderscheid tussen hoog groen (= bomen, hoogte > 3 m) en laag groen. 
  • In een derde stap wordt de ‘bomenkaart’ omgezet in een ‘boskaart’. Hierbij wordt voor bos als definitie gebruikt: minimum 0,5 ha, lengte/breedte verhouding minstens 2,5 en minimum 50% bedekking. 

Deze werkwijze is zeer objectief, haalt een hoge nauwkeurigheid (96%) en is geautomatiseerd. Dit zorgt ervoor dat de methode in de toekomst eenvoudig kan herhaald worden en zo een krachtig instrument is om de bosbalans in Vlaanderen op te volgen. 


AGIV: Orthofoto's, middenschalig, zomervlucht 2009

Opmerkingen 

  • De boswijzer is geen juridisch document. Het detailniveau van een boskartering is onvoldoende om op perceelsniveau altijd te kunnen aangeven of het betreffende perceel al dan niet voldoet aan de definitie bos volgens het Bosdecreet. In een aantal situaties, bv. randen van bossen, recent spontaan verboste terreinen, restanten van bossen in woonzones, bomenrijen... is een evaluatie op het terrein noodzakelijk om te bepalen of perceel al dan niet voldoet aan de definitie bos volgens het Bosdecreet. 
  • De minimale oppervlakte van 0,5 ha voor bos is een definitie die internationaal gehanteerd wordt (FAO, Temperate and Boreal Forest Resource Assessment; VN, United Nations Framework Convention on Climate Change, Kyoto protocol). 
  • Voor internationale rapportering is het belangrijk dat Vlaanderen en Wallonië dezelfde definitie hanteren, nl. minimale oppervlakte voor bos 0,5 ha. 

Lees het uitgebreide artikel over de Boswijzer in de Spoorzoeker winter 2013 >