Toegankelijkheidsregeling

Toegankelijkheidsregeling

Beheerders van bossen en natuurreservaten kunnen de principiële toegankelijkheid uitbreiden. 

Zo kunnen ze ook andere groepen van gebruikers toelaten of kunnen ze bepaalde zones aanduiden als speel-, honden-, bivakzone of vrij toegankelijke zone.

De toegankelijkheidsregeling is daarvoor het instrument. Een toegankelijkheidsregeling is opgebouwd uit een tekstgedeelte en een bijbehorende kaart, de toegankelijkheidskaart, van het gebied waarop het tekstgedeelte van toepassing is. De kaart toont duidelijk de toegankelijke wegen en zones en dient steeds geïnterpreteerd te worden op basis van het corresponderende tekstgedeelte en de legende bij het kaartgedeelte.  

Als de toegankelijkheid beperkt blijft tot het verlenen van toegang voor voetgangers op de boswegen (= principiële toegankelijkheid voor voetgangers), dan is er geen verplichting voor het opmaken van een toegankelijkheidsregeling. 

Privéboseigenaars die hun bos ontoegankelijk willen maken hoeven daarvoor ook geen toegankelijkheidsregeling op te stellen. Zij dienen enkel gebruik te maken van het bord V.14 'verboden toegang – privé-eigendom’ dat opgenomen is in de bijlage bij het Besluit van 5 december 2008 betreffende de toegankelijkheid van de bossen en de natuurreservaten.