Natuurbegraafplekken

Algemeen beleidskader

Het uitstrooien of het begraven van crematie-as in een urne kan voortaan nu ook buiten de traditionele begraafplaatsen, op het openbaar domein. Deze wijziging komt tegemoet aan de stijgende vraag naar zogenaamde natuurbegraafplekken.

Lokale besturen kunnen hiermee beter inspelen op de maatschappelijke vragen over het begraven en uitstrooien van crematie-as en officieel vastgestelde  delen van het openbaar domein hiervoor aanduiden. De natuurlijkheid wordt maximaal behouden door een minimale en natuurbewuste inrichting  van de natuurbegraafplek.

Dergelijke zone op een natuurlocatie voldoet gelijktijdig aan alle volgende kenmerken:

  1. Een locatie op een bestaand of een nieuw in te richten bos of natuurterrein, gevat binnen de bos- en natuurregelgeving.
  2. Een locatie op het openbaar domein, anders dan de gemeentelijke begraafplaats, aangeduid op initiatief van een gemeente.
  3. Een locatie voor het begraven van biologisch afbreekbare urnes met crematie-as en/of via asverstrooiing.

Het in de natuur begraven van stoffelijke overschotten kan in Vlaanderen volgens de wetgeving niet en is dus uitgesloten. Voor bijkomende informatie, zie Decreet op de begraafplaatsen en lijkbezorging zie link en specifiek artikel 24, § 1, tweede lid, 2°.

Deze uitvaartvorm richt zich op een publiek dat in een zo natuurlijk mogelijke omgeving een laatste rustplaats willen krijgen. De urnegraven zijn ondergeschikt aan de natuurlijke omgeving.

Wie voor een dergelijke natuurlijke uitvaartvorm kiest, kiest  bewust  en uit overtuiging voor de unieke en natuurlijke sfeer. Er wordt daarbij verondersteld dat deze keuze gepaard gaat met het maximaal respecteren van de strikte randvoorwaarden wat het beheer van de begraafplek betreft om het natuurlijk karakter van dergelijke plek maximaal te behouden.

Om deze sereniteit en de natuurlijke uitstraling te waarborgen worden geen klassieke grafmonumenten of gedenktekens geplaatst. Ook andere versieringen zoals fotokaders, decoraties,  knuffels en bloemen zijn hierdoor op dergelijke specifieke natuurbegraafplekken niet aan de orde en verboden. Een algemeen natuurlijk herkenningsteken  of een gedenkzuil aan de rand van de natuurbegraafplek waar de overledenen een laatste rustplaats hebben gekregen, kan eventueel wel.

De natuur en het natuurbeheer primeren op de natuurbegraafplekken. Deze zones blijven hoofdzakelijk gericht op ecologie en natuurbeleving en met aandacht voor de kringloopgedachte en ecologische processen. Individuele graven met biologisch afbreekbare urnen of de uitstrooiplaatsen voor crematie-as, worden bij het natuurbeheer maximaal gevrijwaard en gerespecteerd. Het reguliere natuurbeheer wordt echter onverminderd verder gezet, met het nodige respect en eerbied voor de overledenen en hun laatste rustplaatsen. De uiteindelijke bedoeling is de urnegraven snel geheel te laten opgaan in de natuur.