Soortenbescherming

Poelkikker

De poelkikker komt vooral in de Provincies Antwerpen en Limburg voor. In de andere provincies is hij veel zeldzamer. In Vlaanderen komen er drie soorten groene kikkers voor waarvan  poelkikker de kleinste is. Het is niet makkelijk om ze uit elkaar te houden en dus is er weinig geweten over de juiste populatiegrootte en waar ze zich bevinden. Het soortenbeschermingsprogramma wil het leefgebied verbeteren en ook inzetten op onderzoek die de monitoring kan vergemakkelijken.

De poelkikker komt voor in vochtige heidevelden, laagveengebieden en voedselarme moerassen. Vennen, grachten, kleine vijvers en depressies die matig voedselrijk water bevatten, vormen de voortplantingsplaatsen. Buiten de voortplantingsperiode verblijven poelkikkers in de oeverzone of in de onmiddellijke nabijheid van water. De poelkikker overwintert op het land op allerlei beschutte plekken die ’s winters niet overstromen.

De poelkikker is moeilijk te onderscheiden is van de twee andere groene kikkers. Het soortenbeschermingsprogramma zet dus ook in  op onderzoek die de monitoring en het nemen van gerichte maatregelen kan vergemakkelijken. Als tweede focus zet het programma in op acties om het leefgebied van poelkikker te verbeteren. Hierbij maakt het gebruik lopende projecten om de impact op het omringende landgebruik beperkt te houden.

Een verbetering van het  leefgebied voor de poelkikker heeft ook een rechtstreekse positieve impact op andere soorten van het heide- en veenlandschap zoals gladde slang, heikikker, libellen, vlinders en geelgerande oeverspin.

De opmaak van het SBP werd gefinancierd door de EU in het kader van het Life-project LIFE 14 IPE BE002 BNIP.