Citadelbos

Antwerpen

Brandgevaar Code groen

Er is geen bijzonder gevaar voor brand in natuurgebieden.

Limburg

Brandgevaar Code groen

Er is geen bijzonder gevaar voor brand in natuurgebieden.

Oost-Vlaanderen

Brandgevaar Code groen

Er is geen bijzonder gevaar voor brand in natuurgebieden.

Vlaams-Brabant

Brandgevaar Code groen

Er is geen bijzonder gevaar voor brand in natuurgebieden.

West-Vlaanderen

Brandgevaar Code groen

Er is geen bijzonder gevaar voor brand in natuurgebieden.

Vlaams-Brabant

De citadel van Diest maakt deel uit van de verdedigingsgordel rond Diest waarvan een gedeelte van de stadswallen met poorten, het Fort Leopold en de kernvesting bewaard bleven. Het loofbos dat binnen hetzelfde cultuur-historische kader past, ontstond louter als onderdeel van de midden 19de eeuwse verdedigingsgordel. De beuken staan 9 meter van elkaar in een zeldzaam plantverband: quinconce of zoals de vijf ogen op een dobbelsteen, waardoor vrij zicht en dus vrije vuurmogelijkheid gegarandeerd werd.

Sinds het staken van de militaire activiteiten, kon het bos zich spontaan ontwikkelen tot een soorten- en structuurrijk loofbos waarin de inmiddels 150 jaar oude beuken het meest in het oog springen. Vandaag de dag is het Citadelbos een wandelpark waar je kunt genieten van een aangename wandeling vlak bij de stad.

Troeven

Historische waarde als militair bolwerk; onderdeel Diestse vestinglandschap 1855
Landschappelijk hoge waarde
Groen eiland pal tegen het stadscentrum
Natuurwaarden

Van fort tot woonplaats voor bosbewoners

Het bos onstond als onderdeel van een militair vestingwerk uit het midden van de negentiende eeuw. De eerste bebossing werd uitgevoerd met hoogstammige beuken, olmen, essen alsook eiken- en elzenhakhout. Rondom de grachten bij het gebouw zelf werden mei- en sleedoorn in haagvorm en wilgen aangeplant.

Van 1953 tot 2010 was het Eerste Bataljon Parachutisten gestationeerd in de Citadel van Diest. Het bos deed in die periode dienst als oefenterrein voor hindernisparcours en tactische trainingen. Verspreid over het bos vertellen verschillende themaborden hoe dit militaire gebruik het Citadelbos mee heeft gevormd.

Aangenaam wandelgebied

De hoge structuurrijkdom en de onderlinge leeftijdsverschillen van de verschillende boomsoorten maken dit een aangenaam gebied om te wandelen vlakbij de drukte van het stadscentrum.

Tijdens je wandeling kom je een hoeveelheid van soorten tegen: mossen, verschillende soorten paddenstoelen, zeldzame mieren, vogelsoorten als bosuil, specht, buizerd, torenvalk, boomklevers en -kruipers. In de oude gebouwen - maar ook in de oude bomen - houden de vleermuizen zich schuil. Vos en marter komen er eveneens weleens voedsel zoeken. Op bakstenen muren groeien bijzondere muurvegetaties.

Een deeltje van het Citadelbos is permanent afgesloten voor wandelaars. Hier staan monumentale veteraanbomen die door hun hoge leeftijd in slechte toestand verkeren. Om veiligheidsredenen geven we de natuur in deze zone vrij spel. Het gebied wordt een verouderingseiland, waar bomen oud mogen worden, afsterven, omvallen en langzaam verteren. Zo ontstaat een natuurlijk bos met meer biodiversiteit. Oude en dode bomen vormen immers een belangrijke leefomgeving voor tal van planten en dieren. Op dit kaartje zie je welke wandelpaden toegankelijk zijn en welke zones permanent afgesloten blijven.

Niet alle oppervlakte van het bos bestaat uit bos: een groot schraal grasland wordt beheerd op de plaats waar vroeger het voetbalveld lag en bevat aan heischrale grassoorten gebonden zwammen en wasplaten.

Aan de zijde van de Kanonsbaan zijn nog exploitatiesporen zichtbaar van de plaatselijke middeleeuwse ontginning van ijzerzandsteen.